Adrian
Kwiatkowski

W sprawie karnej sąd wyznaczy Ci obrońcę z urzędu, jeżeli wykażesz, że nie jesteś w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. W części spraw obrona jest obowiązkowa – m.in. gdy oskarżony nie ukończył osiemnastu lat, są wątpliwości co do jego poczytalności albo przed sądem okręgowym toczy się sprawa o zbrodnię. Wtedy obrońcę wyznacza się zawsze, gdy nie masz własnego. W sprawie cywilnej o pełnomocnika z urzędu możesz wystąpić, gdy jesteś zwolniony od kosztów sądowych albo złożysz oświadczenie, że kosztów adwokata nie udźwigniesz bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Wniosek składasz – pisemnie lub ustnie do protokołu – w sądzie, w którym sprawa się toczy lub ma być wytoczona, dołączając oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym (urzędowy formularz). Sąd ustanowi pełnomocnika, jeżeli uzna jego udział za potrzebny. Przed sądami administracyjnymi działa zaś prawo pomocy: bezpłatny wniosek na urzędowym formularzu może objąć zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika.

W postępowaniu przygotowawczym sąd stosuje tymczasowe aresztowanie na okres do trzech miesięcy. Na wniosek prokuratora bywa przedłużane – w postępowaniu przygotowawczym łącznie do dwunastu miesięcy. Łączny czas tymczasowego aresztowania do pierwszego wyroku sądu pierwszej instancji może przekroczyć dwa lata tylko w wyjątkowych przypadkach, za zgodą sądu apelacyjnego. Na każde postanowienie o zastosowaniu lub przedłużeniu tymczasowego aresztowania przysługuje zażalenie, a wniosek o uchylenie lub zmianę środka możesz składać w każdym czasie. W tym wszystkim pomagam – od posiedzenia aresztowego, przez zażalenie, po wnioski o uchylenie lub zmianę tego środka na łagodniejszy.

Widzenie z osobą tymczasowo aresztowaną wymaga zgody organu, do którego dyspozycji aresztowany pozostaje. W postępowaniu przygotowawczym jest to prokurator, a po wniesieniu aktu oskarżenia – sąd. Osoba najbliższa ma prawo do co najmniej jednego widzenia w miesiącu. Odmowa możliwa jest tylko wyjątkowo – gdy zachodzi uzasadniona obawa, że widzenie posłuży utrudnianiu postępowania albo popełnieniu przestępstwa – i przysługuje na nią zażalenie. Na innych zasadach widzi się z aresztowanym obrońca: także potrzebuje zgody prokuratora lub sądu, ale rozmawia z klientem co do zasady sam na sam i bez kontroli rozmów. Skazanego, który odbywa już karę w zakładzie karnym, adwokat odwiedza bez niczyjej zgody. Pomagam uzyskać zgodę na widzenie i zadbać o przepływ informacji między aresztowanym a bliskimi.

To odbywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym – z nadajnikiem i obowiązkiem przebywania w miejscu pobytu w wyznaczonych godzinach. Zezwolenia udziela sąd penitencjarny na wniosek, m.in. gdy kara nie przekracza roku i sześciu miesięcy (albo do końca kary niższej niż trzy lata pozostało nie więcej niż sześć miesięcy), skazany ma stałe miejsce pobytu, a co do zasady pełnoletni domownicy wyrażą zgodę; nie zachodzą ustawowe wyłączenia (m.in. recydywa z art. 64 § 2 i 64a oraz art. 65 § 1 i 2 k.k.), a sąd ocenia warunki techniczne i cele kary. Przygotowuję wnioski o SDE i prowadzę te sprawy.

Tak – możesz napisać albo zadzwonić. Oba komunikatory działają pod numerem z sekcji Kontakt i używają szyfrowania end‑to‑end, także w połączeniach głosowych; w sprawach pilnych to najlepsza droga. Jeśli wolisz e‑mail i piszesz z Proton Mail, nasza korespondencja jest szyfrowana automatycznie. Gdy sprawa może poczekać, najlepiej zacznij od e‑maila.